అంతర్యామి

పరోపకారం
లోకంలో ప్రతి ప్రాణీ తన జీవిత కాలంలో ఎన్నో కర్మలు, కార్యాలు, పనులు చేయాల్సి ఉంటుంది. వాటికి పలు పరిమితులూ ఉంటాయి. పనులు, పరిమితులు ఎన్ని ఉన్నా- ప్రాణి తప్పనిసరిగా చేయాల్సినవి రెండు. తనకు తాను జీవించటం ఒకటి. పరోపకారం కోసం తన జీవితాన్ని మలచుకోవడం మరొకటి. అంటే, పరోపకారమే జీవితంగా అదే శ్వాసగా జీవించడం. ఇది అత్యంత అనివార్యమైనది. ఈ విషయాన్ని బుద్ధి లేమి కారణంగా మిగిలిన జీవరాశులు తెలుసుకోలేకపోవచ్చు. కానీ, అవి ఆశ్చర్యకరంగా... సహజసిద్ధంగా ఆ జీవన విధానాన్ని కలిగి ఉన్నాయి. బుద్ధిజీవి అయిన మనిషే ఈ సూత్రాన్ని అవగాహన చేసుకోవడం లేదు!

పరోపకారం అంటే, అస్తమానం ఇతరుల పనుల్లో నిమగ్నం కావడం కాదు. తనదైన ప్రతిదీ ఇతరుల కోసం త్యాగం చేయడమూ కాదు. మనిషి తనకు తాను జీవిస్తూనే, ఆ విధానాన్ని ఇతరులకు ప్రయోజనకరమయ్యే రీతిలో ఎంచుకోవటం, మలచుకోవడమే- పరోపకారం. ముఖ్యంగా ఇతర జీవులకు, ప్రకృతికి, సమకాలీన సమాజానికి తన జీవన విధానం హానికరం కాకుండా చూసుకోవడం! ఈ ప్రపంచం నుంచి, ప్రకృతి నుంచి మనిషి పొందుతున్నదానికి సమతుల్యంగా, వీలైతే అధికాధికంగా సేవ, సహకారం అందాలి. నిజానికి వాటికి మరో ప్రయత్నం కాని, మరేదైనా ప్రయత్నం కాని, పేర్లు కాని అవసరం లేదు. ఆ అవసరం ఉండకూడదు కూడా!

బాధ కలిగినప్పుడు దుఃఖం, సంతోషంగా ఉన్నప్పుడు నవ్వు వచ్చినంత సహజంగా, కనురెప్పలు కొట్టుకున్నంత అప్రయత్నంగా మనిషి ప్రతీ చర్యలోనూ పరోపకారమే తొణికిసలాడాలి. అదే జీవితం కావాలి. జీవం కావాలి. ఉపకారంలోనే మమేకమైపోవాలి. చెట్టు, పుట్ట, నీరు, నిప్పు, గాలి, గగనం- ఏదైనా, ఏమైనా... వాటి పేరు పరోపకారం. వాటి తీరు పరోపకారం. జీవితమే పరోపకారమయం.

మానవులకు ఈ ప్రకృతే ఆదర్శం. లోకైక నాథుడు, విశ్వ మూలపురుషుడు ఉన్నాడు. ఆయనే జీవుల్లో ఉపాధిని, స్వయం క్రమశిక్షణను కలిగించాడు. సర్వ ధర్మ నిరతిని, పరస్పర ఆధారిత విధానాన్ని నిర్ణయించాడు. మనుషుల మధ్య అన్యోన్యతను, సహకారాన్ని ప్రేమపూర్వకంగా ‘విధించాడు’. బిడ్డల ఈ వ్యవహారమంతటినీ తండ్రిలా చూస్తూ ఆనందిస్తున్నాడు. ఆ నిబద్ధతకు, నియంత్రణకు ఆ సృష్టికర్త తానే అబ్బురపడుతున్నాడు.

నియంత్రణకర్తగా, ప్రోత్సాహకారిగా ఉంటాడనుకున్న మనిషి ఏం చేస్తున్నాడు? కాపాడాల్సిన కనురెప్పలే కాటు వేసినట్లు వ్యవహరిస్తున్నాడు. తానొక్కడే సర్వం సహా చక్రవర్తిలా ప్రవర్తిస్తున్నాడు. ఇది విశ్వ నియమానికి విరుద్ధం. విశ్వ శ్రేయానికి విఘాతం. మనిషి స్వార్థం, మిగిలిన జీవుల నిబద్ధ నియమబద్ధ ఆచరణను దెబ్బతీస్తుంది. అపరాధం చేసి తన చిట్టి తమ్ముళ్ల ముందో, తాను కన్న బిడ్డల ముందో తల వంచుకునే ఇంటి యజమాని దురవస్థ ఇది. సృష్టికే ప్రతిసృష్టి చేయగలిగిన మానవుడు తానెవరో తానే మరచినంతటి దుర్భర స్థితి ఇది!

ఒకే దేహంలోని వివిధ అవయవాల్లా- జీవకోటి పరస్పర సేవ, సహకారం, ఉపకార భావాలతో మెలగాలి. వాటితోనే మిగిలినవాటి ఉనికిని రక్షించుకోవాలి. ఆ రీత్యా మనిషి తన ఉనికిని తాను కాపాడుకోవాలి. దురదృష్టవశాత్తు, విశ్వ న్యాయానికి, నియమానికి గండి కొట్టి మనిషి దుష్ఫలితాలు అనుభవిస్తున్నాడు.

ఈ లోకంలో మనిషి మాత్రమే జీవించాలన్న చట్టం ఏదీ లేదు. ఇతరాలు కట్టుబానిసలన్న కట్టడీ లేదు. మిగిలిన బడుగు జీవుల కంటే మనిషి సౌకర్యవంతంగా జీవించే అవకాశమైతే ఉంది. దేశాన్నేలే నాయకులకు అదనపు సౌకర్యాలున్నట్లే ఇది కూడా! అవి నాయకులను ప్రసన్నంగా ఉంచేందుకు, కార్యోన్ముఖుల్ని చేసేందుకు మాత్రమే. అవన్నీ ప్రజల జీవన ప్రమాణాలు పెంచేందుకు నాయకులు సమధికోత్సాహంతో ఉన్ముఖులయ్యేలా చేసేందుకే! అంతేకానీ, ఆ సౌకర్యాలు ‘ప్రభువు ప్రత్యేకం’ అని కాదు.

ప్రభువైనా, ప్రజలైనా పరస్పర ఆధారంగా ఉండాల్సినవారే. ఒకరి క్షేమం మిగిలిన అందరికీ క్షేమం. అందరి శ్రేయస్సూ ఒకరికి శ్రేయస్సు. అంతే!

- చక్కిలం విజయలక్ష్మి

మరిన్ని కథనాలు

జిల్లా వార్తలు

దేవ‌తార్చ‌న

రుచులు

© 1999- 2016 Ushodaya Enterprises Pvt.Ltd,All rights reserved.
Designed & Developed by Eenadu WebHouse
For Digital Marketing enquiries Contact : 9000180611, 040 - 23318181 eMail :marketing @eenadu.net
Best Viewed In Latest Browsers

Contents of eenadu.net are copyright protected.Copy and/or reproduction and/or re-use of contents or any part thereof, without consent of UEPL is illegal.Such persons will be prosecuted.