close

అంతర్యామి

Facebook Share Twitter Share WhatsApp Share Telegram Share

సాగర సంగమం

‘కవిత్వం అసలు విషయాన్ని దాస్తుంది. విమర్శ దాన్ని వివరించి చెబుతుంది’ అన్నారు సి.నారాయణరెడ్డి. కవి కప్పిచెప్పినదాన్ని నేర్పుగా ముడులు విడగొట్టడంలో, దాని లోగుట్టు పసిగట్టడంలో ఒకానొక అనిర్వచనీయమైన ఆనందానుభూతి దాగి ఉంటుంది. కవిత్వ ప్రేమికులు, సాహితీప్రియులు పుస్తకాల పురుగులై పోవడంలోని రహస్యం అదే.
‘సముద్రంలో కలిసేముందు నది భయంతో కంపిస్తుంది’ అన్నాడు ఖలీల్‌ జిబ్రాన్‌. తాను సాగరాన్ని చేరుకొనే పర్యంతం సాగిన అనంతమైన పయనాన్ని నది స్మరిస్తుందట. కొండలు, కోనలు, మైదానాలు, దాహార్తులు, స్నానార్థులు... ఇలా తన సమస్త సంపర్కాలతో కూడిన ప్రస్థానాన్ని నది గుర్తు చేసుకోవడం సహజం. ఎదురుగా తాను సంగమించబోయే మహా సముద్రాన్ని గమనిస్తూ తన ఉనికి మాయమైపోతుందని నది కలవర పడుతుందంటాడు కవి. తానిక శాశ్వతంగా కనుమరుగవుతానని బెంగ పడిందంటాడు. కానీ తప్పదు, గత్యంతసరం లేదు. ఇక వెనక్కి మళ్లే అవకాశమే లేదు దానికి.... అంటూ వర్ణిస్తాడు.
కవి చెబుతున్నదంతా నది పయనం గురించేనా? కాదు, మనిషి జీవనయానం గురించి! చరమాంకంలో చెలియలికట్టపై, మృత్యు మహాసముద్రపు గట్టుపై నిలబడిన మనిషి గుండెల్లోని ఆలోచనా ప్రవాహాలకు సంబంధించిన రహస్యలిపి ఇలా ముసుగేసుకొంది. కవిత్వరూపం దాల్చింది. ఇది ప్రతి మనిషికీ వర్తించే పచ్చినిజం. ఎగుడుదిగుళ్లు, ఎదురుదెబ్బలు, రాజపూజ్యాలు, అవమాన భారాలు, విజయోత్సాహాలు, భంగపాట్లు, సుఖదుఃఖాలు... ఎన్నో! ఏ మనిషి తప్పించుకొన్నాడు వీటి బారినుంచి?
కాబట్టే, నది అంతరంగం గురించి కవి చెబుతున్నది చదువుతుంటే- మనిషి తనను తానే ఆ అక్షరాల్లో చూసుకొంటాడు. తానే నది అయిపోతాడు. ఆ కవిత్వంలో మునిగిపోయాననుకొంటూ, తనలోకి తాను మునిగిపోతాడు. ఆ క్రమంలో తనను కోల్పోతాడు. అదొక అద్భుతస్థితి. ధ్యానం సమాధిగా పర్యవసించే అమృత స్థితి. యోగసిద్ధి! దీన్ని మొత్తం క్రోడీకరిస్తూ మన పెద్దలు అందుకే సంసార విషవృక్షానికి సైతం రెండు అమృత ఫలాలున్నాయంటూ... సజ్జన సాంగత్యాన్ని సద్గ్రంథ పఠనాన్ని జీవరసాయనాలుగా చెప్పారు.
ఇక్కడితో ఆగిపోతే అది అత్యుత్తమ కవిత్వం కాలేదు. భయాందోళనకు లోనైన మనిషిని కవిత్వం తేలికపరచాలి. కంపిస్తున్న పెదవులపై చిరునవ్వులు పూయించాలి. ఖలీల్‌ జిబ్రాన్‌ అంటాడు- ‘నది ఇక సముద్రుడితో సమాగమానికి సిద్ధమైపోతుంది. సమర్పణకు సమాయత్తమవుతుంది. ఆ క్షణంలోనే నది భయం నుంచి పూర్తిగా విముక్తం అవుతుంది, ఎందుకంటే ఒకానొక పరమసత్యాన్ని గ్రహించింది కనుక!’ అని.
నదికి ఎరుకైన ఆ పరమసత్యాన్ని లోకానికి వెల్లడిచేస్తూ ఖలీల్‌ జిబ్రాన్‌ కవితను ముగిస్తాడు- ‘సముద్రంలో తాను కనుమరుగైపోవడం కాదు; తానే సముంద్రం అయిపోయానని నది గ్రహించింది’ అంటూ.
సజ్జన సాంగత్యం సత్‌ సాహిత్య అధ్యయనం మనిషిని చేర్చేది... ఆ తీరానికే! తానేమీ కోల్పోవడం లేదని, పైపెచ్చు ఎంతో పొందబోతున్నానన్న ఎరుకే మనిషిని మృత్యువునుంచి విడదీస్తుంది. మృత్యువును మానవ జీవిత రహస్యాన్ని బోధించే గురువుగా కఠోపనిషత్తు అందుకే సంబోధించింది. నదికి లక్ష్యం, గమ్యం- సాగర సంగమమే. తక్కినదంతా ప్రయాణం. చెలియలికట్టను దాటే మనిషి మృత్యువులో కాదు; తనలో తానే లీనమైపోతాడు. ‘అన్ని నేనులు నేనైన నేను’లో తాను కలగలసిపోతాడు- నది సముద్రమైపోయినట్లు...

- ఎర్రాప్రగడ రామకృష్ణ

మరిన్ని కథనాలు

జిల్లా వార్తలు

మరిన్ని

దేవ‌తార్చ‌న

రుచులు
+

© 1999- 2020 Ushodaya Enterprises Pvt.Ltd,All rights reserved.
Powered By Margadarsi Computers

Android PhonesApple Phones

For Editorial Feedback - eMail: infonet@eenadu.net
For Digital Marketing enquiries Contact :
040 - 23318181 eMail :marketing@eenadu.net
Best Viewed In Latest Browsers

Terms & Conditions   |   Privacy Policy

Contents of eenadu.net are copyright protected.Copy and/or reproduction and/or re-use of contents or any part thereof, without consent of UEPL is illegal.Such persons will be prosecuted.