close

తాజా వార్తలు

Published : 21/10/2020 20:35 IST
Facebook Share Twitter Share WhatsApp Share Telegram Share

ఆడతనం తప్ప అందంగా లేని ఆమెను ఎందుకు ప్రేమించాడు?

ముప్పైలో ఉన్న మల్లీశ్వరిలో ఆడతనం తప్ప మరే ఆకర్షణా లేదు. ఏనాడూ ఆమెతో మాట్లాడని యాభై ఏళ్ల కంబయ్య ఆమె మీద మనసు పడ్డాడు. అతని ప్రేమ ఫలించిందా?  కథకుల ఫైల్‌లో కలువకొలను సదానంద కథ నవయువకుడు ‘మల్లీశ్వరి పైన కంబయ్యకు ఒళ్ళు తెలియనంత మోజు’ అంటూ కథ ప్రారంభమైందనుకోండి.. కథ ఇక ముందుకు సాగవలసిన అవసరం కనిపించదు. ఎందుకంటే, కథ చెప్పటానికి ఇందులో ఏముంది గనక? మల్లీశ్వరి ఆడమనిషి, కంబయ్య మగవాడు. జీవిత ప్రయాణంలో మరపురాని మజిలీ ఒకటుంది. అక్కడ పువ్వులు పూస్తాయి. గున్న మామిళ్లు చిగురిస్తాయి. కోయిలలు గొంతులు విప్పుకుంటాయి. మనిషి బతుకు ముస్తాబయ్యే ఆ అందమైన దశలో ఆడజాతి మీద మగజాతికి, మగజాతి మీద ఆడజాతికి మోజు కలగడం ప్రకృతి సహజం, ప్రాణిధర్మం కూడానూ. కనుక ఒకర్నొకరు ప్రేమించుకోవటమనేది సర్వసాధారణమైన ప్రేమకథే అవు తుందిగానీ, అసాధారణం అనిపించుకోదు. ‘మల్లీశ్వరి అనే చిన్నదానిపైన కంబయ్య అనే వయస్సు మళ్లినవాడికి ఒళ్లు తెలియనంత మోజు’ అన్నమాట విన్నామనుకోండి. గారడీ చూస్తున్న కుర్రాడిలా కుతూహలం నిక్కి చూస్తుంది. కథ కదనాశ్వంలా ముందుకు దూకుతుంది.

మల్లీశ్వరి కథానాయిక! కంబయ్య కథానాయకుడు! నాయకుణ్ని గురించి తెలుసుకోటానికి ముందు, నాయిక గురించి నాయకుడికి తెలిసివున్న వివరాలేమిటో చెప్పుకుందాం. ఈ బస్తీనుంచి గానుగపెంటకు వెళ్లే బస్సెక్కి, మూడో మైలు దగ్గర కొండల్లో కోనల్లో బస్సు దిగితే, రెండు ఫర్లాంగుల దూరాన పచ్చని మర్రిచెట్టులా కనిపిస్తుంది కోనపల్లి. ఆర్నెలల కిందట చిన్న ట్రంకు పెట్టెలో ఏ దిక్కునుంచో ఎగిరివచ్చి కోనపల్లిలో వాలిన రామచిలకే మల్లీశ్వరి. కోనపల్లిలాంటి ఆడివి కొంపకు ఆమె అవసరం ఎంతో ఉందని తెలుసుకోటానికి చాలారోజులు పట్టలేదు గ్రామస్థులకు. రొచ్చూరోగమూ లేని మానవులుంటారా లోకంలో? మల్లీశ్వరి వైద్యం ప్రారంభించింది. మాత్రలిస్తుంది. మరీ అవసరమైతే సూదులు వేస్తుంది. సంచీ చేతబట్టుకుని చుట్టుపక్కల పల్లెలంతా తిరిగి వస్తుంది. పల్లెటూళ్ల వాళ్లని పిసిని గొట్టులనటం భావ్యం కాదుగానీ, పొదుపుగా బతికే చిత్తవృత్తి వాళ్లది. పెద్ద మొత్తాలు గుంజే పట్నం డాక్టర్లతో వాళ్లకు అవసరం లేదు. మల్లీశ్వరి చాలా మంచిది. ఇచ్చినా, ఇవ్వకపోయినా మంకు పట్టే రకం కాదు. గ్లాసెడు వేడి పాలిచ్చినా తాగి వెళ్లి పోతుంది. కుంచెడు వడ్లిచ్చినా తృప్తిపడి ఊరుకుంటుంది. సంచిలో రెండు శేర్ల వేరుశెనక్కాయలు పోసినా, మూట నెత్తికెత్తుకున్నట్లు మురిసిపోతుంది. పంచాయతీ సర్పంచ్‌ దోమా సీతారామ చౌదరి ఇచ్చిన చుట్టుగుడిసెలో ‘నర్సమ్మ’ అనే వాడుక పేరుతో ఒంటరిగా బతుకుతోంది. మల్లీశ్వరి అందచందాల్ని గురించి పాఠకులు ఈ పాటికే ఊహలల్లుకుని ఉంటే పప్పులో కాలువేశారన్న మాటే! ఆమె పొట్టిగా, ముద్దగా ఉంటుంది. ఒంటిమీద అలంకారాలు బొత్తిగా ఉండవు. వయస్సు ఇరవై అని చెప్పుకుంటుంది. ఆ మాట నిజం కావచ్చు, కాకపోవచ్చు. ఏమైనా ముప్పైకి మించదని మాత్రం గట్టిగా అనుకోవచ్చు. ఆడతనం ఒక్కటే ఆమెలో ఉన్న ఆకర్షణ.

ఇక కోనపల్లిలోనే ఉంటున్న కథానాయకుణ్ని గురించి చెప్పుకుందాం. ఊళ్లోని యువకుల పరిహాసాల రీతిలో- కంబయ్య అంటే బట్టతల. కంబయ్య అంటే- బట్టతల చుట్టూ సహజీవనం చేస్తున్న నలుపూ తెలుపూ. కంబయ్య అంటే- మెలితిరిగిన మీసాలు! కంబయ్య అంటే యవ్వనపు వాసనల్లో మునిగి తేలుతున్న ముసలితనం! తన వయస్పింకా నలభై దాటలేదంటాడు కంబయ్య. అంటే అంటాడు. ఊళ్లో వాళ్లదేం పోయింది. వాళ్లూరుకోరు. యాభై ఎప్పుడో దాటిందంటారు.
కంబయ్యకు ఇల్లుంది. ఎకరా పల్లం, రెండెకరాల మెరకా ఉన్నాయి. కొడుకుల్లేరు. కని పెంచిన ఒకే ఒక కూతురు మూడేళ్ల కిందట పెళ్లి చేసుకుని వెళ్లిపోయింది. కంబయ్యకు పెళ్లామంటే ప్రాణం. ఆమె పరలోకం చేరుకుని రెండేళ్లయింది. జీవితంలో అతన్ని కృంగదీసిన సంఘటన ఇదొక్కటే! కంబయ్య ఒంటరివాడైపోయాడు. తనకొక తోడూనీడాలేని ఆ ఎడారి బతుకు దుర్భర మైంది. అటువంటి దీనావస్థలో అతని మనసు మల్లీశ్వరి వైపు మళ్లింది. ఆమె అందంగా లేకపోతేనేమి? అతని కంటికి జగన్మోహినిగా కనిపించింది. ఒంటరిగా ఉంటున్న ఆమె తనని అనుగ్రహిస్తే ఎంత బాగుండునో అన్న ఆశ మోసులెత్తింది.ఈ ఆశకు నీరుపోసి కొబ్బరి చెట్టంత ఎత్తుకు పెంచిన వాడొకడున్నాడు. అతనే ఆ ఊరి సింగిల్‌ టీచరు ఆంజనేయులు. ఆంజనేయులు రోజూ బస్తీ నుంచి సైకిలు మీద వచ్చిపోతుంటాడు. అతనికి స్కూల్లో ఉద్యోగం కంటే, ఊళ్లో సద్యోగమే ఎక్కువ. ఆడవాళ్లందరితోనూ చనువుగా ఉంటాడు. మల్లీశ్వరి దగ్గర కూడా చనువుగా ఉంటున్నాడంటే ఆశ్చర్యమేముంది?

ఓ రోజు కంబయ్య కళ్లలోకి ఓరగా చూసి, ‘‘ఏం కంబయ్యా? నర్సమ్మ అలా చూస్తుందేం నిన్ను? ఏం కథ?’’ అన్నాడు ఆంజనేయులు. ‘‘ఎలా చూస్తుందీ?’’ అన్నాడు కంబయ్య ఏమీ అర్థంకాక. ‘‘అదే!...అదోలా...’’ ‘‘ఛా! ఊరుకో ఆంజిబాబూ! ఏం మాటది?’’ అన్నాడు కంబయ్య ఇబ్బందిగా. అలా అన్నాడేగానీ, ఆ తర్వాత రోజూ ఆంజనేయుల్ని కలుసుకోకుండా ఉండలేకపోయాడు. ‘‘కంబయ్యా! నర్సమ్మ నిన్ను గురించి అడిగింది?’’ అన్నాడు ఆంజనేయులు.  కంబయ్యకు రెక్కలొచ్చాయి.  ‘‘ఏమడిగింది?’’ ‘‘అదే! అంతా అడిగింది’’ ‘‘నువ్వేం చెప్పావు ఆంజిబాబూ?’’ ‘‘అదే! అంతా చెప్పాను’’  ‘‘నా వయస్సు అడిగిందా?’’ ‘‘అడిగింది’’ ‘‘ఏం చెప్పావు నువ్వు?’’ ‘‘నలభై అన్నాను’’  ‘‘నలభైఇంకా పూర్తి కాలేదే!’’ ‘‘ఆ మాటే అంది నర్సమ్మ. ముప్పయ్‌ అయిదేళ్లవాడిలా కనిపిస్తావట నువ్వు!’’

పూర్తి కథ కోసం క్లిక్‌ చేయండి


Tags :

జనరల్‌

రాజకీయం

సినిమా

క్రైమ్

స్పోర్ట్స్

బిజినెస్‌

జాతీయ-అంతర్జాతీయ

జిల్లా వార్తలు

చిత్ర వార్తలు

మరిన్ని

దేవతార్చన

+

© 1999- 2020 Ushodaya Enterprises Pvt.Ltd,All rights reserved.
Powered By Margadarsi Computers

Android PhonesApple Phones

For Editorial Feedback - eMail: infonet@eenadu.net
For Digital Marketing enquiries Contact :
040 - 23318181 eMail :marketing@eenadu.net
Best Viewed In Latest Browsers

Terms & Conditions   |   Privacy Policy

Contents of eenadu.net are copyright protected.Copy and/or reproduction and/or re-use of contents or any part thereof, without consent of UEPL is illegal.Such persons will be prosecuted.