close

తాజా వార్తలు

శ్రమతో... శ్రద్ధతో... సంకల్పంతో... బడికించుకున్నారు!

లాభం లేదు... ఇవి చివరి క్షణాలు... బతికే అవకాశమే లేదు...
అని అందరూ తేల్చి పడేశారు... కొంతమంది మాత్రం ఆశ వదులుకోలేదు...
పట్టు సడలనివ్వలేదు... తమ ఆలోచనను, కష్టాన్ని ఆయుధంగా చేసుకున్నారు...
ఏమాత్రం ఆశలేని స్థితిలో ప్రాణం పోశారు... బతికించారు... నవనవోన్మేషంగా నడుపుతున్నారు...
ఇది బడి కథ... దాన్ని బతికిస్తున్న అశాజీవుల కథ


‘నెలలో ఏ ఒక్క రోజైనా, ఒక్క నిమిషమైనా పాఠశాల సమయం కన్నా ఆలస్యంగా వెళ్లినా, లేదా సాయంత్రం పాఠశాల సమయం కన్నా ఒక్క నిమిషం ముందుగా వెళ్లినా నా నెల జీతంలోంచి ఆరోజు మొత్తాన్ని గ్రామపంచాయతీవారు, విద్యార్థుల తల్లిదండ్రులు తీసుకోవచ్చు’’

-ఇది ఓ ఉపాధ్యాయుడి వాగ్దానం...  గ్రామస్థులకిచ్చిన భరోసా...

పట్టుదలతో పరాయి రాష్ట్రం నుంచి...

నిర్మల్‌ జిల్లా తానూరు మండలం ఎల్వత్‌ పాఠశాలకు వెళితే విద్యార్థులతో కళకళలాడుతున్న ప్రాంగణం కనిపిస్తుంది. అక్కడి ఉపాధ్యాయురాలు స్వాతి అంకితభావం కనిపిస్తుంది. మారుమూలన, మహారాష్ట్ర సరిహద్దున ఉన్న ఆ ఊరి బడి గురించి తెలుసుకుంటే...‘నిజంగా ఇలా పని చేస్తే మన ప్రభుత్వ బడులకొచ్చిన ఇబ్బందేమీ లేదు’..అనిపిస్తుంది. 2013లో మండల కేంద్రానికి 20 కి.మీ. దూరంలో ఉన్న ఎల్వత్‌ పాఠశాలకు టీచర్‌గా స్వాతి వచ్చారు.అప్పుడా బడికి సొంత భవనం కూడా లేదు. శిథిలావస్థలో ఉన్న పంచాయతీ గది ఒకటి మాత్రం ఉండేది. అప్పుడక్కడ మరాఠి మాధ్యమం మాత్రమే ఉండేది. 28 మంది విద్యార్థులే బడికొచ్చేవారు. ఎక్కువ మంది ఆ ఊరికి వచ్చే ప్రైవేటు బడి బస్కెక్కేవారు. ఉత్సాహంగా కొలువులోకి వచ్చిన ఆమెకు కొత్తలో పరిస్థితులు నిరాశను కలిగించాయి. అసౌకర్యాలను సాకుగా చూపి స్వాతి మాత్రం వెనకడుగు వేయలేదు. ఎలాగైనా ఆ బడిని బాగు చేయాలనుకున్నారు. స్థానికుల సహకారంతో ముందడుగు వేశారు.. బడికి గది లేక పోవడంతో సమీప గుడిలో తరగతులు మొదలుపెట్టారు. విద్యార్థుల కోసం ఇంటింటికీ తిరిగారు. ఏమాత్రం ప్రగతి సాధించాలన్నా... ప్రైవేటును మరిపించాలన్నా ఆంగ్ల మాధ్యమం ఉంటేనే బావుంటుందన్న ఆలోచనకొచ్చారా ఉపాధ్యాయురాలు. పి. విద్యాశాఖ అధికారుల అనుమతితో ఆంగ్లమాధ్యమం ప్రారంభించారు. పనిచేసే ప్రదేశానికి దగ్గర్లోనే ఉంటేనే సత్ఫలితాలు వస్తాయని భావించి వేరే రాష్ట్రమైనా మహారాష్ట్రలోని ధర్మాబాద్‌లో నివసిస్తూ స్కూల్‌ కోసం ఎక్కువ సమయం కేటాయిస్తున్నారు.   గదుల్లేక గుడిలో బడి పెట్టడం, విద్యార్థుల కోసం నిత్యం ఇంటింటికీ రావడాన్ని గమనించిన తల్లిదండ్రుల్లో మార్పు మొదలయ్యింది. ఆ బడిలో విద్యార్థుల సంఖ్య 114కు చేరింది. అదనంగా ముగ్గురు విద్యావలంటీర్లను ప్రభుత్వం నియమించింది.  ఎప్పుడెళ్లినా నిండా విద్యార్థులతో ఆ బ(గు)డి కళకళలాడుతుంది. ప్రభుత్వ బడులను రక్షించుకోవాలనుకునే వాళ్లకు కడుపునిండినంత అనుభూతి కలుగుతుంది.
సర్కారు బడులనగానే అసౌకర్యాలు గుర్తొస్తాయి.  ప్రయివేటులో లభించే ‘బ్రహ్మపదార్థం’ ఏదో అక్కడ దొరకదని అపోహపడతారు. సమస్యలెన్నున్నా..సౌకర్యాల సంఖ్య సున్నా అయినా అక్కడి ఉపాధ్యాయుల్లో అంకితభావం అనే ఒక్క అదనపు అర్హత ఉంటే చాలు జనాలకున్న అపనమ్మకాన్ని పటాపంచలు చేసేయొచ్చు. అద్భుతాలు సాధించొచ్చు. అసౌకర్యాలను వెనక్కి నెట్టేయొచ్చు. ఈ దారినే ఎంచుకున్నారో యువ ఉపాధ్యాయురాలు.
స్కూలుకు, పిల్లలకు అందుబాటులో ఉండడం కోసం మరో రాష్ట్రంలో నివసిస్తున్నారు.  అంతంత మాత్రం సౌకర్యాలున్నా తాను పని చేసే బడిని బతికించుకున్నారు.

- వై.గంగారెడ్డి,కె.వి.రమణారెడ్డి, తానూరు

వెతుక్కుంటూ వెళ్తున్నారిప్పుడు...

తెలంగాణకు సరిహద్దులో, మారుమూలన ఉన్న ఎల్వత్‌ గురించి ఇది వరకు ఎవరికీ పెద్దగా తెలువదు. ఆ బడిని స్వాతి చక్కగా తీర్చిదిద్దడంతో అందరి దృష్టి ఎల్వత్‌ బడిపై పడింది. జిల్లా విద్యాశాఖ అధికారులను ఏదైనా ఒక మంచి ఆదర్శ బడి గురించి చెప్పమంటే ఠకీమని ఎల్వత్‌ అంటున్నారు. ఇటీవల గ్రామీణ్‌ సపోర్ట్‌ ఫౌండేషన్‌, ఇన్ఫోసిస్‌ హైదరాబాద్‌ ఫౌండేషన్‌ వాళ్లు ఆ బడిని సందర్శించారు. పిల్లలకు పలు సౌకర్యాలు సమకూర్చారు.ఆమె కష్టపడుతున్న తీరును చూసిన గ్రామస్థులు తాజాగా బడి కోసం స్థలాన్ని ఇచ్చేందుకు ముందుకొచ్చారు. అధికారులకు అప్పగించేందుకు  ఒప్పంద పత్రాన్ని రాసిచ్చారు.

నిమిషం లేటైనా జీతంలో వేటేయండి
బడి కోసం ఓ ఉపాధ్యాయుడి పోరాటం

రాజకీయ గొడవలకు కేంద్రమైన నల్గొండ జిల్లా చిట్యాలలో తన అంకిత భావంతో అందరినీ బడివైపు నడిపించిన ఓ ఉపాధ్యాయుడి సంకల్పమిది. విద్యార్థుల హాజరు తక్కువగా ఉండి మూతపడే పరిస్థితుల్లో ఉన్న బడిని బతికించారాయన. 2010లో నల్గొండ జిల్లా అడవిదేవులపల్లి మండలం చిట్యాల పాఠశాలకు జి.సతీష్‌ ఉపాధ్యాయుడిగా వచ్చారు. అతను పాఠశాలలో అడుగుపెట్టేనాటికి  విద్యార్థుల సంఖ్య 21. అప్పటికే అక్కడ ఇద్దరు టీచర్లు. ఈయన మూడో వారు. బడిలో టీచర్లున్నా.. ఉపాధ్యాయుల హాజరు అంతంతమాత్రంగా ఉండేది. దీంతో ఏ కొద్దిగా స్తోమత ఉన్నా తల్లిదండ్రులు పిల్లలను ప్రయివేటు పాఠశాలలకు పంపించేవారు. ఎలాగైనా ఈ పరిస్ధితి మార్చాలి... కానీ ఎలా? సతీష్‌ ఈ ఆలోచనలో ఉండగానే మూడు నెలల తర్వాత రేషనలైజేషన్‌లో రెండు పోస్టులు పోవడంతో సతీష్‌ ఒక్కరే మిగిలారు. తాను ఒక్కడైనా పట్టుదల రెట్టింపైంది. బడిని బతికించుకునేందుకు ఏదైనా చేయాలని తపన పడుతూ ఉండేవారు సతీష్‌. ఏం చేస్తే విద్యార్థులను పాఠశాలకు రప్పించొచ్చు, పిల్లలను బడికి మళ్లించడం కోసం తల్లిదండ్రులకు ఏవిధంగా నమ్మకం కలిగించాలి? తన స్వీయ నియంత్రణే దీనికి ఆయుధం అని అనుకున్నాడు. క్రమం తప్పకుండా, ఒక్క నిమిషమైనా ఆలస్యం చేయకుండా తాను పాఠశాలలో ఉండాలి. తన క్రమశిక్షణే బడికి శ్రీరామరక్ష కావాలని అనుకున్నారు. ఇన్నేళ్లలో ఆయన పాఠశాలకు ఆలస్యంగా వెళ్లిన సందర్భాలు వేళ్లమీద లెక్కించొచ్చు. గతేడాది రెండుసార్లు మాత్రమే బడికి ఆలస్యంగా వెళ్లారు.సతీష్‌ సంకల్పం గ్రామస్తులకు నచ్చింది. వారే పిల్లలను పాఠశాలకు తీసుకొచ్చి చేర్చడం మొదలుపెట్టారు. ఫలితం. ఇప్పుడా పాఠశాల కళకళలాడుతోంది.
గుంటూరు రామకృష్ణారెడ్డి, అడవిదేవులపల్లి

లఘుచిత్రాలతో

తాను 2010లో ఉద్యోగంలో చేరిన నాటి నుంచి 2013 వరకు బడి బాగు కోసం ఎన్నో ప్రయత్నాలు చేసిన సతీష్‌ లఘుచిత్రాలతో అందరినీ ఆకట్టుకునే ప్రయత్నం చేస్తున్నారు. పోలీస్‌ అమర వీరుల త్యాగాలను కీర్తిస్తూ ‘గ్రేట్‌ పోలీస్‌’,   మొక్కల పెంపకం, వాటి సంరక్షణ వివరిస్తూ... ఒకవేళ పర్యావరణాన్ని కాపాడుకోకపోతే జరిగే అనర్థాలను తెలియజేస్తూ ‘2050 విత్‌ ఏలియన్స్‌’,  సమాజంలో మానవీయ విలువలు, నీతి నిజాయితీ,  సత్‌ప్రవర్తన నేపథ్యంలో ‘సుగ్రీవ’ వంటి చిత్రాలతో ఆయన సందేశాన్ని పదిమందికీ పంచుతున్నారు.

Tags :

రాజకీయం

జనరల్‌

సినిమా

క్రైమ్

స్పోర్ట్స్

బిజినెస్‌

జాతీయ-అంతర్జాతీయ

జిల్లా వార్తలు
సినిమా

దేవతార్చన

+

© 1999- 2020 Ushodaya Enterprises Pvt.Ltd,All rights reserved.
Powered By Margadarsi Computers

Android PhonesApple Phones

For Editorial Feedback - eMail: infonet@eenadu.net
For Digital Marketing enquiries Contact : 9000180611, 040 - 23318181 eMail :marketing@eenadu.net
Best Viewed In Latest Browsers

Terms & Conditions   |   Privacy Policy

Contents of eenadu.net are copyright protected.Copy and/or reproduction and/or re-use of contents or any part thereof, without consent of UEPL is illegal.Such persons will be prosecuted.