close
Facebook Share Twitter Share WhatsApp Share Telegram Share
ఆమె కళ్లు... ఎంత అద్భుతం!

ఆమె కళ్లు... ఎంత అద్భుతం!

‘మహానటి’ సినిమా చూసినవాళ్లెవరూ సమంత చేసిన మధురవాణీ పాత్రని మరచిపోలేరు. మొదట్లో ‘సావిత్రి అంటే కోమాలో ఉన్న ఓ పాతతరం నటి’ అన్న అవగాహన మాత్రమే ఉన్న వాణీ.. సావిత్రమ్మ జీవితంలోని ఎత్తుపల్లాలని బయటపెట్టేలా సాగుతుంది కథ. నిజానికి, ఆ చిత్రం కెమెరామ్యాన్‌ డానీ శాంచీజ్‌ లోపెజ్‌ కూడా మధురవాణీలాంటివాడే. తెలుగు సినిమాల గురించి అ, ఆలు తెలియని ఈ స్పెయిన్‌ యువకుడు ‘మహానటి’తో దేశం మొత్తాన్ని ఆశ్చర్యపరిచాడు. ఆ సినిమా వెనకున్న తన తపనా, అన్వేషణ గురించి ఇలా పంచుకున్నాడు...‘మీరు పనిచేసిన ‘సాన్‌ పచ్చతార్‌’ చిత్రం చూశాను. మిమ్మల్ని మా ‘మహానటి’ ప్రాజెక్టుకి తీసుకుందామని అనుకుంటున్నాం. మీ పనితనం వైవిధ్యంగా ఉంటుందని తెలుసు కానీ.. నాదో రిక్వెస్ట్‌. మనం షూటింగ్‌ ప్రారంభించేలోపు సావిత్రిగారి సినిమాలన్నీ మీరు చూసేయాలి..!’ - గత ఏడాది ఏప్రిల్‌లో దర్శకుడు నాగీ(నాగ్‌ అశ్విన్‌) నాకు ఫోన్‌ చేసి చెప్పిన మాటలివి. ఆ సినిమాలు చూడటానికి ఆయన నాకిచ్చిన గడువు నెలరోజులే! అయినా చూడటం మొదలుపెట్టాను. సావిత్రిగారి సినిమాల్లో కెమెరా కోణాలూ, లైటింగ్‌లూ, వెలుగు నీడల్ని ప్రయోగించిన తీరుని పరిశోధించాను. ముందుగా నన్ను ఆశ్చర్యంలో ముంచెత్తిన విషయం సావిత్రిగారి నటనే. ఎన్ని భిన్నమైన సినిమాలూ, ఎన్నెన్ని వైవిధ్యమైన పాత్రలండీ! అన్నింటినీ అదేదో తనకి పుట్టుకతో వచ్చిన కళ అన్నంత సులువుగా చేశారామె. ఆమె కళ్ళు ఎంత అద్భుతం! ఆమె నటనలోని ప్రధాన  ఆకర్షణ ఆ కళ్లే. అందుకే నాటి కెమెరా నిపుణులందరూ ఆమె ముఖానికి ప్రత్యేకంగా జంటలైట్లు పెట్టి.. కళ్లకి మరింత వెలుగు తెచ్చేవారు. నేనూ అదే టెక్నిక్‌ వాడాలని అనుకున్నా. దాంతోపాటే ‘మహానటి’కి ప్రపంచస్థాయి దృశ్యనాణ్యత ఇవ్వాలని నిర్ణయించుకున్నా. ఆ వివరాల్లోకి వెళ్లేముందు.. నేను మీ దేశందాకా ఎలా వచ్చానో చెప్పాలికదా!ఆ నగరమే కథలు నేర్పింది...
స్పెయిన్‌లోని కడ్డీజ్‌ రాష్ట్రంలో ఉండే సెరీజ్‌ అనే నగరంలో పుట్టాను. పెరిగిందేమో కడ్డీజ్‌ రాజధాని నగరంలో. అయినా నాకు సెరీజ్‌ అంటేనే ఇష్టం! భారతదేశంలాగే అక్కడ ప్రతి నోటా కథలే వినిపిస్తాయి. భారతీయుల సంభాషణల్లో తెలియకుండానే పురాణాలూ, ఇతిహాసాల నుంచి కథలూ, జాతీయాలూ ఉంటాయి కదా. సెరీజ్‌ ప్రజల్లోనూ అంతే. ఆ కథలే నన్ను ముందు ఓ కథకుడిగా, ఆ తర్వాత కళాకారునిగా మార్చాయని చెప్పాలి. నాపైన అమ్మానాన్నల ప్రభావం కూడా ఎంతో ఉంది. వాళ్లిద్దరూ ఉపాధ్యాయులు. నాన్న సాహిత్యం బోధిస్తే.. అమ్మ కళలు నేర్పిస్తారు. ఇంట్లో నేనొక్కణ్ణే కాబట్టి.. వారసత్వంగా ఆ రెండూ నాకే వచ్చాయి. నాలో ఉన్న కథలూ, నేను నేర్చుకున్న కళలూ చెప్పడానికి సినిమాయే సరైన మాధ్యమం అనిపించి స్కూల్‌ చదువులయ్యాక ఆడియోవిజువల్‌ కమ్యూనికేషన్‌ కోర్సులో చేరాను. ముందు నటుణ్ణయ్యాను. షార్ట్‌ఫిల్మ్‌లూ, కొన్ని స్పానిష్‌ సినిమాల్లో నటించాను. తర్వాత ఎడిటింగ్‌, డైరెక్షన్‌ ఇలా అన్ని నైపుణ్యాలూ నేర్చుకున్నా. హాలీవుడ్‌లోనే స్థిరపడాలనే లక్ష్యంతో అమెరికాకి వెళ్లాను. కానీ దర్శకుడిగాకంటే ముందు కెమెరాపైన పట్టుసాధిస్తే మంచిదనిపించి చాప్‌మాన్‌ విశ్వవిద్యాలయంలో మూడేళ్ల ఎంఎఫ్‌ఏ కోర్సులో చేరాను. అది ముగించాక నా సహవిద్యార్థి ఒకరు తీసిన ‘హీల్‌’ షార్ట్‌ఫిల్మ్‌కి కెమెరామ్యాన్‌గా పనిచేయడం నా జీవితాన్ని మార్చేసింది. ఆ చిత్రానికి ‘ఉత్తమ సినిమాటోగ్రాఫర్‌’గా అంతర్జాతీయ అవార్డులొచ్చాయి. అప్పుడే ఓ బాలీవుడ్‌ సినిమాకి అవకాశం వచ్చిందికానీ.. ఆ ప్రాజెక్టు పట్టాలకెక్కలేదు. అమెరికాలో నాకో భారతీయ స్నేహితుండేవాడు. అతని పెళ్లికోసం తొలిసారి భారతదేశం వచ్చాను. ఆ పెళ్లిసందడి, కోలాహలం నన్ను కట్టిపడేశాయి. ఈ దేశంపై ప్రేమలో పడేలా చేశాయి. అప్పుడేర్పడ్డ పరిచయాలతోనే ‘తమన్‌చే’ హిందీ సినిమాకి కెమెరామ్యాన్‌గా పనిచేశా. ఇక వరసగా చిన్నాపెద్దా అవకాశాలు రావడంతో బిజీ అయిపోయి ఇక్కడే ఉండిపోయాను. ‘సాన్‌ పచ్చతార్‌(ఇయర్‌ 75) చిత్రానికి పనిచేసేందుకు పిలిచారు. ఆ సినిమా దృశ్యాలు కొన్ని చూశాకే నాగ్‌ అశ్విన్‌ నాకు ఫోన్‌ చేశారు. జీవితానికి రంగులేశా..
నేను తొలిసారి తెలుగు భాష విన్నది సావిత్రిగారి సినిమాలతోనే. ‘మహానటి’ స్క్రిప్ట్‌ చదువుతూనే వాటిని చూశా. ఆ సినిమా కోసం నేనేం చేయాలో ఓ స్పష్టత తెచ్చుకున్నా. ‘మహానటి’ షూటింగ్‌కి ముందురోజు మాత్రమే నేను హైదరాబాద్‌లో అడుగుపెట్టాను! నేను కెమెరామ్యాన్‌ని మాత్రమే కాదు. విజువల్‌ ఆర్టిస్టుని కూడా. చదువుకుంటూనే నేను సృష్టించిన ఫొటోలూ, వీడియో ఆర్ట్‌లపై సొంతంగా ఎగ్జిబిషన్‌లూ నిర్వహించా. ‘మహానటి’కి ఆ నైపుణ్యాలు వాడాలని అనుకున్నాను. నాకు నాయికానాయకులు చెప్పే డైలాగులేవీ అర్థం కావు. స్క్రిప్ట్‌నిబట్టి ఆ సన్నివేశాలకున్న ప్రాధాన్యం మాత్రమే నాకు తెలుసు. దాంతో డైలాగులకు అతీతంగా, ఓ విజువల్‌ ఆర్టిస్టుగా నాదైన రంగుల ఎంపికతో ఆ సన్నివేశాల్లోని భావాన్ని ప్రేక్షకుల మనస్సుల్లో నాటుకుపోయేలా చేయాలనుకున్నాను. సావిత్రి బాల్యానికి సంబంధించిన దృశ్యాలకి ఆకుపచ్చ, బంగారు రంగు, గోధుమ రంగులూ, ఆమె మద్రాసు నగరానికి వచ్చాక నటిగా తొలి అడుగుల దశకి ఘాటైన గులాబీ, నారింజ, పసుపూ, ఎరుపులని మేళవించాను. ఆమె ప్రేమలో పడ్డాకేమో.. ఎరుపు, కుంకుమరంగుని ఫ్రేమ్‌లో వాడాను. ఇక మహానటిగా సావిత్రిగారి జైత్రయాత్రను కొట్టొచ్చినట్టుండే బంగారు రంగుల్తో చూపించాను. ఆమె పతనాన్ని చూపేటప్పుడు ఎక్కువగా ముదురు నీలం రంగుల్ని వాడుకున్నాను. ఆ రకంగా మాటలూ, పాటలూ, సంగీతంతోపాటూ రంగుల్తోనూ కథ చెప్పగలిగాను. ఈసారి సినిమా చూసేటప్పుడు ఓ విషయం గమనించండి.. సాధారణంగా సినిమా హీరోయిన్‌ అన్నాక ఆమె ముఖంపైనే లైటింగ్‌ పెడతాం కదా! కానీ సావిత్రికి తాగుడు అలవాటైన తర్వాత మేం చూపించిన ప్రతి ఫ్రేములోనూ లైటింగ్‌ ఇంకెక్కడో ఫ్లాష్‌ చేసి చూపించాం. దానివల్ల ప్రేక్షకులకి ఆమె ముఖాన్నే కాదు.. జీవితాన్నీ ఏదో నీడ కప్పేసిన అనుభూతి కలుగుతుంది!
వెలుగంతా ఆమెపైనే..
అన్నింటికన్నా సావిత్రికి సంబంధించిన పాత సినిమాల దృశ్యాల్లో కీర్తిసురేశ్‌ని పెట్టి షూట్‌ చేయడానికీ, ఆ దృశ్యాలను వెంటనే వర్తమానంలోకి మార్చి కలర్‌లో చూపించడానికీ ఎక్కువ కష్టపడాల్సి వచ్చింది. అలనాటి సినిమాల్లో ఆ దృశ్యం తీయడానికి కెమెరా, లైటింగ్‌ ఏ స్థలంలో, ఏ కోణంలో పెట్టారో అంచనావేసి అదే కోణాలని ఉపయోగించాల్సి వచ్చింది. కాకపోతే.. పాతకీ, కొత్తకీ నేను ఒకే ఒక తేడా చూపించా. మొత్తం ఫ్రేమ్‌ బ్లాక్‌ వైట్‌లో ఉన్నాసరే.. సావిత్రిపై కొట్టొచ్చినట్టు  ఓ వెలుగుపడేలా చేశాను. ‘పాతచిత్రాలు ఎలా ఉన్నా మా చిత్రంలో మాత్రం కథానాయిక సావిత్రిగారే సుమా!’ అని చెప్పడానికన్నమాట ఆ వెలుగు!
ఎవరికివారే సాటి..!
ప్రతి రోజూ షూటింగ్‌ ప్రారంభం కావడానికి ముందే.. క్యారవాన్‌లలో మేకప్‌ వేసుకుంటున్న నటీనటుల్ని వెళ్లి కలవడం నా అలవాటు. వాళ్లు ఆ రోజు వేసుకున్న దుస్తులూ, నగలని బట్టి నా కెమెరా లైటింగులు అమర్చుకోవడానికి ఇదెంతో ఉపయోపడేది. మొదటి రోజు కీర్తి సురేశ్‌ని అలా చూడగానే ‘మైగాడ్‌.. సావిత్రి దించేసింది!’ అనుకున్నా. ఈ దేశంలో మామూలు అమ్మాయిలే సదా సన్నగా కనపడాలని కోరుకుంటుంటే.. ఈ హీరోయినేమో ప్రతిసారీ నా దగ్గరకొచ్చి ‘డ్యానీ నన్ను కాస్త లావుగా, బొద్దుగా చూపించు ప్లీజ్‌!’
అంటుండేది! నేను ఈ తెలుగు సినిమా షూటింగ్‌లో గమనించిన ప్రధాన అంశమేమిటంటే.. స్క్రిప్ట్‌ ఒకవైపున్నా నటీనటులందరూ అప్పటికప్పుడు తమకు తోచిన ఆలోచనల్ని చెప్పి.. సీన్‌లు మారుస్తారు. లేదా కొత్తవి చేరుస్తారు. ఈ కొత్త సీన్‌ ప్రకారం నా కెమెరాలూ, లైటింగ్‌ని మార్చుకోవడం మొదట్లో నాకు ఇబ్బందిగా ఉండేది. రాజేంద్రప్రసాద్‌గారి పండుకోతి జోక్‌ అలా అప్పటికప్పుడు అనుకుని చేసిందే!
మావాళ్లకీ బాగా నచ్చింది..
నేను ఈ దేశానికి వచ్చిన కొత్తల్లో బాలీవుడ్‌కి చెందిన ఓ పెద్ద నిర్మాత ‘థియేటర్‌లో ప్రొజెక్టరు గిరగిరా తిరుగుతుంటే... మన జేబులో గలగలా డబ్బులు రాల్తుండాలి. అదే భారతీయ సినిమా అంటే. నీలా నాణ్యత కోసం పాకులాడేవాళ్లు ఇక్కడ పనికిరారు’ అంటూ నాకు పెద్ద లెక్చర్‌ ఇవ్వడంతో భయపడిపోయాను. దర్శకుడు నాగ్‌ అశ్విన్‌, నిర్మాతలు ప్రియాంక, స్వప్నల్లాంటివాళ్లని చూసేకొద్దీ నాలో ఆ భయంపోతోంది. కొత్త నమ్మకం కలుగుతోంది. సావిత్రి జీవితాన్ని గొప్ప నాణ్యతతో చూపించాలనే తపనొక్కటే ధ్యేయంగా వాళ్లు ఏడాదిపాటు పడ్డ శ్రమ చూసినవాళ్లెవరికైనా ఆ నమ్మకమే కలిగితీరుతుంది! అందుకేనేమో ఈ సినిమా నాకే కాదు భాషా, దేశాలకి అతీతంగా మా అమ్మానాన్నలకీ బాగా నచ్చింది. నేనో ప్రతిష్ఠాత్మక ప్రాజెక్టులో పనిచేశానని తెలిసి ఈ సినిమా ప్రివ్యూ చూడటానికి స్పెయిన్‌ నుంచి ఇక్కడికివచ్చారు మరి!


‘ఎలా వస్తుందో ఏమో’

‘మహానటి’లో సమంత, విజయ్‌ దేవరకొండలు కనిపించే వర్తమానం 1980ల కాలమన్నట్టు సాగుతుంది. అందుకే ప్రేక్షకులకి నాటి సినిమాలు చూస్తున్న ఫీల్‌ కలిగేలా ‘ఫిల్మ్‌’ వాడాలని నిర్ణయించాం. ఇందుకోసం 16 ఎం.ఎం. రకం ఫిల్మ్‌ని విదేశాల నుంచి తెప్పించాం. డిజిటల్‌లో షూట్‌ చేస్తే నటీనటులు అప్పటికప్పుడే తామెలా నటించామో చూసుకునే వీలుంటుంది. బాగా లేదు అనిపిస్తే మరో టేక్‌ తీసుకుంటారు. తన నటన ఎప్పుడూ ది బెస్ట్‌గా ఉండాలని తపించే సమంతా అక్కినేనికి ఆ అలవాటుంది. కానీ ఫిల్మ్‌లో షూట్‌ చేయడం వల్ల ‘ఎలా వస్తుందో ఏమో..’ అని భయపడుతూనే ఉండేది. కానీ షూటింగ్‌ చివర్లో ఫిల్మ్‌లో తన నటన ఎంత సహజంగా పండిందో చూశాక ఆమె ఆనందం అంతా ఇంతా కాదు. విజయ్‌ దేవరకొండ కూడా ‘ఈ ఫిల్మ్‌ జీవితమంత సహజంగా ఉంది బాస్‌!’ అన్నాడు నన్ను కౌగిలించుకుని. ‘మాయాబజార్‌’కి సహాయ దర్శకుడిగా పనిచేసిన సింగీతం శ్రీనివాసరావు ‘నా భుజం చుట్టూ చేయివేసి నువ్వు మరో మార్కస్‌ బార్ట్‌లీవి(మాయాబజార్‌ సినిమాటోగ్రాఫర్‌)’ అని ప్రశంసించడం.. నాకు దక్కిన ఓ గొప్ప అవార్డుగా భావిస్తున్నా!

ఇంకా..

జిల్లా వార్తలు

దేవ‌తార్చ‌న

రుచులు
+

© 1999- 2020 Ushodaya Enterprises Pvt.Ltd,All rights reserved.
Powered By Margadarsi Computers

Android PhonesApple Phones

For Editorial Feedback - eMail: infonet@eenadu.net
For Digital Marketing enquiries Contact :
040 - 23318181 eMail :marketing@eenadu.net
Best Viewed In Latest Browsers

Terms & Conditions   |   Privacy Policy

For Editorial Feedback - eMail: infonet@eenadu.net
For Digital Marketing enquiries Contact : 040 -
23318181 eMail :marketing@eenadu.net
Best Viewed In Latest Browsers
Terms & Conditions   |   Privacy Policy
Contents of eenadu.net are copyright protected.Copy and/or reproduction and/or re-use of contents or any part thereof, without consent of UEPL is illegal.Such persons will be prosecuted.