close

వసుంధర

Facebook Share Twitter Share WhatsApp Share Telegram Share Link Share
ఆ అబ్బాయి మాటలే కదిలించాయి!

                                                                                                               ఆ అబ్బాయి మాటలే కదిలించాయి!

ఆమె పేరు శశికళ. ఓ టీచర్‌. తమిళనాడులోని కడలూరు జిల్లా కిల్లైలోని ప్రభుత్వ పాఠశాలలో పనిచేస్తోంది.   పాఠాలు చెప్పడమే కాదు... స్కూల్లో చదువుకుంటోన్న రెండొందల మంది పిల్లల కోసం దీపావళి పండగను ముందే చేసింది. వాళ్లందరికీ కొత్త దుస్తులు కుట్టించి... వాళ్ల ముఖాల్లో వెలుగులు చూసి మురిసిపోయింది. ఇదంతా ఎందుకు చేసిందంటే...

నేను గాంధేయవాదిని. ఏదైనా సమస్య ఉన్నప్పుడు ఇతరుల కోణం నుంచి ఆలోచిస్తా. నా చుట్టూ ఉన్నవాళ్లు సంతోషంగా ఉండాలని కోరుకుంటా. అందుకే మా బళ్లోని చిన్నారుల అవసరాలు తీర్చాలనుకున్నా. తీర్చేశా. వాళ్ల కళ్లలో ఆనందం చూసి నేను సంతృప్తి పడ్డా. అసలేం జరిగిందంటే...

ఒక రోజు తరగతిలో పాఠం చెబుతున్నప్పుడు దీపావళి ప్రస్తావన వచ్చింది. ఆ పిల్లల్ని మీరెలా పండగ చేసుకుంటారు...  అని అడిగా.  ఎవరూ మాట్లాడలేదు. చివరికి ఒకబ్బాయి లేచి ‘ఆ పండగ గురించి మాకు తెలియదు. చేసుకునే స్థోమత మాకు లేదు. అందుకే మేం దీపావళి, మతాబుల గురించి ఆలోచించం’ అని చెప్పాడు. ఆ సమాధానం విని బాధేసింది. ఎందుకంటే ఆ ప్రాంతంలో ఉండేవారంతా ఐరులార్‌ అనే వర్గానికి చెందిన వారే. చేపలు, పాములు, ఎలుకలు పట్టుకోవడం వారి జీవనాధారం. వారికి ఒకపూట తిండి ఉంటే మరోపూట ఉండదు. పైగా సునామీ సమయంలో ఆ చుట్టుపక్కల ప్రాంతాలకూ తీవ్ర నష్టం వాటిల్లింది. ఏదోలా బాగైందని అనుకునేలోగా 2011లో వరదలు పోటెత్తాయి. దాంతో వారి ఆర్థికస్థితి మళ్లీ దెబ్బతింది. అవన్నీ తెలుసు కాబట్టి ఆ పిల్లలకు దుస్తులు, మతాబులు తేవాలనుకున్నా. అందుకు మా ప్రధానోపాధ్యాయుడు కూడా అనుమతి ఇచ్చారు.

తలో చేయి:  ఇందుకోసం దాదాపు లక్షా ఇరవై వేల రూపాయలు ఖర్చయ్యాయి. నేను మొదట ఈ విషయాన్ని మావారికి చెప్పా. ఆయన వెంటనే యాభైవేల రూపాయలు అందించారు. ఆయనా చిదంబరంలో టీచర్‌గా పనిచేస్తున్నారు.  ఆ మొత్తానికి తోడు మరికొందరు టీచర్లు సాయపడటంతో ఓ ప్రణాళిక వేసుకున్నా. మొదట పిల్లలకు బహుమతులు కొనిద్దామనుకున్నా. కానీ అవి వారికి అంతగా ఉపయోగపడకపోవచ్చు. అందుకే బాగా ఆలోచించి వారి కుటుంబసభ్యుల్నీ పిలిచి పండగ చేయాలని నిర్ణయించుకున్నా. మొదట టైలర్లని పిలిపించి పిల్లలందరి కొలతలు తీసుకుని దుస్తులు కుట్టమని చెప్పా. దానికి వారం పట్టింది. మతాబులు కొన్నా. అవన్నీ చేతికి వచ్చాక గత వారం పిల్లల్ని వారి తల్లిదండ్రులతో కలిసి స్కూల్‌కి రమ్మని చెప్పా. క్యాటరింగ్‌ ద్వారా ఆహారం తెప్పించి వడ్డించాం. అప్పుడే పిల్లలకి దుస్తులు ఇచ్చి, భోజనం పెట్టి.. మతాబులు అందించా. వారంతా కడుపునిండా భోజనం చేసి మతాబులు కాల్చి ఎంతో సంతోషించారు. పిల్లల గురించయితే చెప్పక్కర్లేదు. చాలామంది తల్లిదండ్రులు ఇంత వరకూ ఇలా విందుభోజనం కూడా చేయలేదట. అది తెలిసి నాకు ఏడుపు వచ్చింది. ఇలానే ప్రతి సంవత్సరం చేయాలనుకుంటున్నా.

                                                            ఆ అబ్బాయి మాటలే కదిలించాయి!


మరిన్ని