close

తాజా వార్తలు

అలాంటి పిల్లలొస్తే...ఇల్లు ఖాళీ చేయమన్నారు!

పాపాయి కడుపులో పడ్డప్పటి నుంచి పుట్టబోయే బిడ్డకోసం ఎన్నో కలలు కంటుంది ఆ తల్లి. బిడ్డ భవిష్యత్తుని ముందే ఊహించి ప్రణాళికలు వేసుకుంటుంది.కానీ ఆ చిన్నారి ఎదుగుదల సరిగ్గా లేకపోతే...! ఊహించుకోవడానికే కష్టంగా ఉంది కదూ. ఈ అమ్మ పరిస్థితీ అదే. అయినా సరే! ఆ కుంగుబాటు నుంచి బయటపడి తన కొడుక్కి ఓ దారి చూపించాలనుకుంది. అలాంటి ప్రత్యేక అవసరాలున్న పిల్లలకూ ఆసరా కావాలనుకుంది.  వాళ్లకు అవసరమైన చికిత్సను ఉచితంగా అందించాలనుకుంది. గనామస్‌ పేరుతో ఓ పాఠశాలనీ ప్రారంభించింది. ఆమే హైదరాబాద్‌కి చెందిన మాదినేని కల్యాణి.

మాది అనంతపురం. చాలా ఏళ్లకిత్రమే హైదరాబాద్‌లో స్థిరపడ్డాం. మావారిది గుంటూరు. సాఫ్ట్‌వేర్‌ ఇంజినీర్‌గా పనిచేస్తున్నారు. బాబు తరువాత నాకో పాప పుట్టింది. ప్రస్తుతం నేనూ బీఈడీ స్పెషల్‌ ఎడ్యుకేషన్‌ చదువుతున్నా.

ఏ తల్లికైనా పిల్లలే ప్రపంచం. వారికోసం సర్వస్వం ధారపోస్తుంది. నేనూ నా కొడుకు కోసమే జీవితం అనుకున్నా. అందుకే ఉద్యోగం వదిలేశా. వాడి పేరు సాయి భార్గవ్‌. ఏడో నెలలోనే తక్కువ బరువుతో పుట్టాడు. అందరు పిల్లల్లానే క్రమంగా వాడూ ఆడుతూ, పాడుతూ ఎదుగుతాడనుకున్నా. కానీ సరిగా మాట్లాడలేకపోయేవాడు. ఏం చెప్పినా అర్థమయ్యేది కాదు. బాబుని ఆసుపత్రికి తీసుకెళ్లా. అన్ని పరీక్షలు చేసి ఆటిజం అన్నారు. ఆ మాట విన్నప్పుడు నా గుండె ఆగిపోయినంత పనైంది. డాక్టరు వాడికి స్పీచ్‌, ఫిజియో వంటి థెరపీలు చేయిస్తే...పరిస్థితి కాస్త మెరుగవుతుందన్నారు. కానీ ఈ విషయం తెలిసినప్పటి నుంచీ కొన్నిరోజుల పాటు కోలుకోలేకపోయా. క్రమంగా దాన్నుంచి బయటపడి బిడ్డ భవిష్యత్తుకి ఏం చేయాలా అని ఆలోచించడం మొదలుపెట్టా.

* ఖరీదైన చికిత్సలు చూసి...
మా అబ్బాయిని తరచూ ఆసుపత్రుల చుట్టూ తిప్పేదాన్ని. అలా వెళ్లినచోటల్లా... .నా లాంటి తల్లులు చాలామందే కనిపించేవారు. ఆటిజం, డౌన్స్‌ సిండ్రోమ్‌, ఏడీహెచ్‌డీ... ఇలా మెదడుకి సంబంధించిన వివిధ సమస్యలతో బాధపడుతున్న చిన్నారుల సంఖ్య ఎక్కువగానే ఉందని అర్థమైంది. వీరికి ప్రతిదీ దగ్గరుండి నేర్పించాలి. కానీ, ప్రతి చికిత్సా ఖరీదుతో కూడుకున్నదే. నెలకి కనీసం పది వేల రూపాయలు చెల్లిస్తేనే కానీ చికిత్స సాధ్యం కాదు. అప్పటికి మేమిద్దరం ఉద్యోగాలు చేస్తున్నా కట్టడానికి ఇబ్బంది పడ్డాం. అంత స్థోమత లేని తల్లిదండ్రుల పరిస్థితి ఊహించడమే కష్టంగా అనిపించింది. ఒకవేళ అలాంటి పిల్లలకి తగిన శిక్షణ లేకపోతే భవిష్యత్తులో వారి పరిస్థితి ఏంటి? అలాంటివారికి ఉచితంగా శిక్షణ ఇచ్చే సంస్థలేమైనా ఉన్నాయా అని ఆలోచిస్తే... ఒకటీ అరా మాత్రమే కనిపించాయి. పైగా అన్నీ ఎక్కడెక్కడో ఉన్నాయి. అప్పటి నుంచి... నా బిడ్డలాంటివాళ్లకోసం ఆలోచించడం మొదలుపెట్టా. చివరకు చికిత్స చేయించుకోలేని చిన్నారులకు ఏదైనా చేయడానికి సిద్ధమయ్యా. మా వారితో చెబితే ‘నువ్వు ఇబ్బంది పడకుండా...బాబుని జాగ్రత్తగా చూసుకుంటూ చేయగలననే నమ్మకం ఉంటే నాకేం అభ్యంతరం లేదు’ అని అన్నారు. ఆయన సాయంతోనే గిఫ్ట్‌ ఏ నీడ్‌...మేక్‌ ఏ స్మైల్‌ ఫౌండేషన్‌ పేరుతో స్వచ్ఛంద సంస్థని రిజిస్ట్రేషన్‌ చేయించా.

* వారికోసం ఆసుపత్రుల చుట్టూ...
సంస్థను అయితే రిజిస్టర్‌ చేయించా కానీ... కార్యకలాపాలు ఎలా మొదలుపెట్టాలో తెలియదు. కొన్ని రోజులు అనాథాశ్రమాలు, వివిధ స్వచ్ఛంద సంస్థలు, రోడ్లపక్కన నివసించే పేదవారికి అన్నం పెట్టడం, పాతదుస్తులు సేకరించి ఇవ్వడం, దుప్పట్లు, ఇతర అవసరాలను తీర్చడం చేసేదాన్ని. కొన్నాళ్లకు నా లక్ష్యం అది కాదనిపించింది. ప్రత్యేక అవసరాలున్న నిరుపేద చిన్నారుల్ని గుర్తించేందుకు స్థానిక బస్తీల్లో తిరిగేదాన్ని. ఆసుపత్రుల్లోని సంబంధిత విభాగాలకు వెళ్లేదాన్ని. పాఠశాలల చుట్టూ తిరిగి...ఫీజులు కట్టలేని అలాంటి చిన్నారులు ఎవరైనా ఉంటే చెప్పమని అడిగేదాన్ని. చివరికి ఓ నలుగురు పిల్లలు వచ్చారు. మా బాబుతో సహా వారి బాధ్యతల్ని చూసుకోవడం ప్రారంభించా. కానీ సహాయకులు ఒక్కరూ ముందుకు రాలేదు. కుక్కలు, పిల్లులు... వంటి జంతువుల్ని సైతం ఎంతో ప్రేమగా చూస్తారు కానీ బుద్ధిమాంద్యం చిన్నారులను చూస్తే మాత్రం...దూరంగా వెళ్లిపోతారని క్రమంగా అర్థమైంది. మేము ఒక అపార్ట్‌మెంట్‌లో ఉండేవాళ్లం. ఇలాంటి ప్రత్యేక అవసరాలున్న పిల్లలు రావడం వారికి నచ్చలేదు. ఇల్లు ఖాళీ చేసేయమన్నారు. మరో ఇల్లు వెతుక్కున్నా. ముందే నా అవసరం చెప్పి కాస్త అద్దె ఎక్కువయినా తీసుకున్నా. నెమ్మదిగా ఆ నోటా ఈనోటా తెలిసి పిల్లల సంఖ్య  పెరిగింది.

*వారి కాళ్లపై వారు నిలబడేలా...
పిల్లల సంఖ్య పెరిగేకొద్దీ బాధ్యతలూ పెరిగాయి. ఇద్దరు స్పెషల్‌ ఎడ్యుకేషన్‌ చదివిన టీచర్లను, కాస్త శ్రద్ధగా పిల్లల అవసరాల్ని గుర్తించగలిగే ముగ్గురు ఆయాల్ని నియమించుకున్నా.  ఈ పిల్లలకు ప్రతిదశలోనూ అన్నీ, ఎంతో ఓర్పుగా నేర్పించాలి. వీరిలో చాలామందికి ఆకలి, కాలకృత్యాలు తీర్చుకోవడం తెలియదు. అలాంటివారిని ఎవరిపైనా ఆధారపడకుండా సామాజిక అవగాహన, స్వయం శక్తితో నిలబడగలిగేలా చేయడమే నా లక్ష్యం.  కాస్త కష్టమని తెలిసినా చేయాలనుకున్నా.

*ఉచితంగా భోజనం...
నెలకు ముప్పైవేల రూపాయల వరకూ నా సొంత డబ్బుల్నే ఖర్చుచేస్తున్నా. మిగిలినవన్నీ కుటుంబ సభ్యులు, సన్నిహితులు, స్నేహితులతో పాటు... కొందరు దాతలు సాయం చేస్తున్నారు. మా ఈ సేవలన్నీ పూర్తిగా ఉచితమే. ఇక్కడికి వచ్చే చిన్నారుల తల్లిదండ్రులు దినసరి కూలీలు, చిరుద్యోగులే. సరైన పోషకాహారం అందక వారిలోని కొందరు పిల్లలు పదేళ్లొచ్చినా ఐదేళ్ల వారిలానే కనిపించడం చూసి మధ్యాహ్నం ఉచితంగా భోజనం అందిస్తున్నాం. ఇప్పుడు వారి సంఖ్య పెరిగింది. వీరిలో నాలుగేళ్ల నుంచి పాతికేళ్ల యువతీయువకుల వరకు ఉన్నారు.
ఈ ఆలోచనని మొదట్లో మా వారు తప్ప చాలామంది వ్యతిరేకించినవారే. మా కుటుంబ సభ్యుల్లో కొందరైతే ‘నీ పిల్లాడిని చూసుకోవడమే కష్టం ఇవన్నీ ఎందుకు అవసరమా...’ అని అన్నారు. ఇప్పుడు వారంతా నేను చేస్తున్న పనిని
గౌరవిస్తున్నారు. మార్పు మొదలయ్యిందని అనిపించింది.

 


Tags :

రాజకీయం

జనరల్‌

సినిమా

క్రైమ్

స్పోర్ట్స్

బిజినెస్‌

జాతీయ-అంతర్జాతీయ

జిల్లా వార్తలు
ఛాంపియన్

దేవతార్చన

+

© 1999- 2019 Ushodaya Enterprises Pvt.Ltd,All rights reserved.
Powered By Margadarsi Computers

Android PhonesApple Phones

For Editorial Feedback - eMail: infonet@eenadu.net
For Digital Marketing enquiries Contact : 9000180611, 040 - 23318181 eMail :marketing@eenadu.net
Best Viewed In Latest Browsers

Terms & Conditions   |   Privacy Policy

Contents of eenadu.net are copyright protected.Copy and/or reproduction and/or re-use of contents or any part thereof, without consent of UEPL is illegal.Such persons will be prosecuted.