Updated : 02/11/2022 05:17 IST

పరిపూర్ణత కన్నా పని చేయడం మిన్న..

అనుభవ పాఠాలు

సీఏ పూర్తి చేయడానికి చాలా సార్లు పరీక్ష రాయాల్సి వచ్చింది. అంతర్జాతీయ సంస్థ పీడబ్ల్యూసీలో ఫైనాన్స్‌లో కెరియర్‌ ప్రారంభించా. ఇప్పుడంటే స్టార్టప్‌లు విస్తృతంగా వచ్చాయి. పదేళ్లక్రితం ఇలా లేదు. అప్పుడే ముందుచూపుతో జొమాటోకు మారా. నేను ఫుడ్‌ స్టార్టప్‌కు రావడాన్ని అమ్మా నాన్న తీవ్రంగా వ్యతిరేకించారు. సంస్థ అభివృద్ధి, అందులో నా పాత్ర చూశాక నెమ్మదిగా అభిప్రాయాన్ని మార్చుకున్నారు. జొమాటోలో ఫైనాన్స్‌ బాధ్యతలు తీసుకున్న నేను, చీఫ్‌ పీపుల్‌ ఆఫీసర్‌ స్థాయికి రావడానికి మధ్య ఎన్నో ఒడుదొడుకులనెదుర్కొన్నా. స్టార్టప్‌గా మొదలైన జొమాటోను ఒక సంస్థగా రూపొందించాలనే ఆలోచన సత్ఫలితాలను ఇస్తుందో లేదో అని అనుకునే వాళ్లం. ఇది మమ్మల్ని ఒక్కో సారి అస్తిత్వ సంక్షోభంలోకి గెంటేసేది. కొన్ని సార్లు సాధించగలమా అని మాపై మాకే అనుమానమొచ్చేది. తీవ్ర ఆందోళన, ఒత్తిడికి గురయ్యాం. ఆ సమయంలో కుటుంబం, స్నేహితులు ధైర్యాన్నిచ్చారు. పట్టుదలతో సమస్యలను పరిష్కరించుకుంటూ అడుగులేశాం. ఆంతర్జాతీయ స్థాయిలో సంస్థను అభివృద్ధి చేయగలిగాం. ఏ పనైనా పరిపూర్ణంగా చేయగలుగుతామో లేదోనన్న సందేహంతో ఆగిపోకూడదు. ఆ పని చేస్తేనే కదా తెలిసేది. అందుకే పరిపూర్ణత కన్నా పని పూర్తి చేయడం మిన్న అంటాను.

- ఆకృతి చోప్రా, చీఫ్‌ పీపుల్‌ ఆఫీసర్‌, సహ వ్యవస్థాపకురాలు, జొమాటో
 


గమనిక: ఈనాడు.నెట్‌లో కనిపించే వ్యాపార ప్రకటనలు వివిధ దేశాల్లోని వ్యాపారస్తులు, సంస్థల నుంచి వస్తాయి. కొన్ని ప్రకటనలు పాఠకుల అభిరుచిననుసరించి కృత్రిమ మేధస్సు సాంకేతికతతో పంపబడతాయి. ఏ ప్రకటనని అయినా పాఠకులు తగినంత జాగ్రత్త వహించి, ఉత్పత్తులు లేదా సేవల గురించి సముచిత విచారణ చేసి కొనుగోలు చేయాలి. ఆయా ఉత్పత్తులు / సేవల నాణ్యత లేదా లోపాలకు ఈనాడు యాజమాన్యం బాధ్యత వహించదు. ఈ విషయంలో ఉత్తర ప్రత్యుత్తరాలకి తావు లేదు.

మరిన్ని

ఆ ప్రమాదం.. వ్యాపారవేత్తను చేసింది

సినిమా, కాలక్షేపం, స్నేహితులతో ముచ్చట్లు.. సందర్భం ఏదైనా మనకు చిరుతిళ్లు ఉండాల్సిందే! వాటిని నిల్వ ఉంచడానికి వాడే రసాయనాలు, చక్కెరలు, రిఫైన్డ్‌ ఆయిల్స్‌.. అన్నీ అనారోగ్యకరమైనవే! చదువుతున్నప్పుడు కంటే స్వీయ అనుభవంతో ఈ విషయం మరింత అవగాహనకు వచ్చింది అపూర్వ గురురాజ్‌కు. దీంతో ఆరోగ్యకరమైన చిరుతిళ్లను ఉత్పత్తి చేస్తూ.. విదేశాలకూ ఎగుమతి చేసే స్థాయికి ఎదిగారు. ఆమెను వసుంధర పలకరించగా తన గురించి చెప్పుకొచ్చారిలా.. మాది బెంగళూరు. ఆరేళ్లన్నప్పుడు అమ్మను కోల్పోయా. సివిల్‌ ఇంజినీర్‌ అయిన నాన్న వ్యాపారవేత్త కూడా. నాకేమో ఫోరెన్సిక్‌ శాస్త్రవేత్త కావాలని.. నాన్నేమో ఇంజినీరింగ్‌ చేయాలని.. రెండూ కాక కెమిస్ట్రీ, జువాలజీ, న్యూట్రిషన్‌లున్న ట్రిపుల్‌ మేజర్‌ కోర్సును ఎంచుకున్నా. అది చదివేప్పుడే ఎంటీఆర్‌, పెప్సీ సంస్థల్లో ఇంటర్న్‌గా ఉత్పత్తుల్లో పోషకాల ప్రమాణాల గురించి తెలుసుకున్నా. భారతీయ ఆహారశైలిలో పోషకాలకే ప్రాధాన్యం. కానీ మనకు లభ్యమయ్యే ప్యాకేజ్డ్‌ ఆహారంలో 90శాతం పాశ్చాత్యుల జీవనశైలికి అనువైనవే. పైగా వీటి నిల్వకు వాడే రసాయనాలు ఆరోగ్యానికి చేటని ఫీల్డ్‌వర్క్‌లో గుర్తించా. ఆసక్తికర విషయమేమిటంటే మన ధాన్యాలను ఎగుమతి చేసుకొని మనకే ఇలా అమ్ముతుండటం! అపోలో ఆస్పత్రిలో ఆంకాలజీ న్యూట్రిషన్‌ విభాగంలో కొన్నాళ్లు పనిచేసినపుడు వీటిపై మరింత స్పష్టత వచ్చింది.

తరువాయి